Aydeniz metoduna göre çizilen 2007 yılı yıllık kuraklık haritasında; Rize, Hopa, Bartın, Zonguldak ve Karabük çevreleri ISLAK; Kars, Ardahan, Artvin, Trabzon, Giresun, Ordu, Ünye, Samsun, Sinop, İnebolu, Bolu, Düzce, Sakarya, İzmit, Yalova, Bursa, İstanbul, Kırklareli, Edirne, Muğla, Hınıs, Tortum ve Bitlis çevreleri NEMLİ; Erzurum, Muş ,Bingöl, Bayburt, Gümüşhane, Kastamonu, Kütahya, Uşak, Çanakkale, Tekirdağ, Manisa, Finike, Antalya, Manavgat, Antakya, Yozgat ve Göksun çevreleri NEMLİCE; Hakkari, Erzincan, Sivas, Tokat, Çorum, Çankırı, Ankara, Bilecik, Afyon, Balıkesir, İzmir, Aydın, Anamur, Adana, Osmaniye ve Gaziantep çevreleri KURAKÇA; Ağrı, Van, Şırnak, Siirt, Malatya, K.Maraş, Amasya, Kayseri, Nevşehir, Kırıkkale, Eskişehir, Denizli ve Burdur çevreleri KURAK; Batman, Diyarbakır, Elazığ, Adıyaman, Kilis, Mersin, Niğde, Aksaray, Kırşehir ve Konya çevreleri ÇOK KURAK; Iğdır, Mardin, Şanlıurfa ve Karaman çevreleri ÇÖL karakterler göstermiştir.
Uzun yıllar yıllık kuraklık haritası (1980-2000) ile 2007 yılı yıllık kuraklık haritası karşılaştırıldığında, uzun yıllara göre bu yıl Doğu Anadolu’nun doğusu, Güneydoğu Anadolu’nun ve İç Anadolu’nun güney kesimleri ile Ordu, Amasya, Denizli, Mersin, Antakya ve Tekirdağ çevrelerinde kuraklıkta bir artış gözlenirken, Doğu Anadolu’nun ve Trakya’nın kuzey kesimleri, Ege Bölgesi’nin iç kesimleri ve Gaziantep çevrelerinde nemlilikte bir artış olmuştur. Yurdumuzun geri kalan kesimleri kuraklık durumu bakımından benzer karakterler göstermiştir.

